dinsdag 16 januari 2018

Ondertussen in Neede: De Borculoseweg en de politiecontrole

'De Harde Kern' van de Borculoseweg blijft daar rond de kerk.
Eén eigenwijs meneertje (m/v) staat er bijna dagelijks op de rijbaan geparkeerd.
Ook het kleine aanhangermevrouwtje met de grote middelvinger was rond de kerk.

Ze wonen niet in dezelfde woning. Dat zou te mooi zijn voor het verhaal natuurlijk. Misschien zijn het buren.
Eigenwijs tot op het Needse bot.

Maandag werd er een politiecontrole gemeld. Of in ieder geval toezicht op het verkeer, rond de afslag Kettering. 
Er staat dan een intimiderende politiewagen met koplampen aan geparkeerd.
Omdat de bewoners klagen over hardrijders. Maar nu kan de politie zelf zien dat het ernstig meevalt.
Bewoners vinden het zelf kut, dat als ze hun uitrit uitrijden, dat er opeens een auto voor hun neus staat. Dat snap ik dan wel.
Maar om dan de straat met je auto te barricaderen, dat helpt dan ook niet. Immers, je hoeft niet meer van je afrit af.

Of als iedereen nu langzamer gaat rijden, dan parkeert iedereen weer op z'n oprit. 
Nou nee, dat ook niet.
Want dan zou agent Michiel daar nog een half jaar langs de straat moeten staan?

Misschien kan agent Michiel ook met z'n middelvinger zwaaien naar passanten? 
Ik denk dat ik wel zou ophouden met racen als de politie zo tegen me zou doen.

Maar ja, ik race al niet om te beginnen.

Charles maakt melding van een slalommende automobilist:
Het was gisteren avond 21:00 dat ik er langs liep meteen op de grote kruising stond er na 10 meter een Ford en daarna de Dacia waar over wordt gesproken. 
Er werd omheen geslalomd door een andere weggebruiker bij tegemoet verkeer. Effe er tussen duiken. Gelukkig waren er geen fietsers.
Charles W

Maar te hard werd er niet gereden dankzij (?) de kerkbarricade.
Agent Michiel stond er vermoedelijk voor niks.
Weer niks verdiend.

Maar het doorlopend te hard rijden is volgens mij dus ernstig overdreven. Maar ja, we horen het wel.
De controles zouden nu dagelijks worden gehouden, zo zien we onder reacties.

Fietsers zijn er ook steeds. Zelf heb ik er bij de sneeuwperiode bijna één geraakt. Niet gezien, vermoedelijk geen licht, dat weet ik zo niet meer. 
Ik had de schrik goed in de benen. Maar vergeet niet wie er als slachtoffer uit zo'n gebeuren stapt; ik met misschien een deukje.
Bedenk dus nog maar eens of je daar met de fiets gaat rijden.
En een slalommende automobilist tegenkomt.
Of zoals in mijn geval helemaal geen slalom.
En bedenk nog maar eens of je je achterlicht eens gaat maken, of er misschien twee neemt.
Anders maak je februari misschien helemaal niet meer mee?